Главная Контакты В избранное
Подписаться на рассылку "Миры Эльдара Ахадова. Стихи и проза"
Лента новостей: Чтение RSS
  • Читать стихи и рассказы бесплатно

    «    Май 2020    »
    ПнВтСрЧтПтСбВс
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
    Май 2020 (2)
    Апрель 2020 (2)
    Март 2020 (4)
    Январь 2020 (7)
    Ноябрь 2019 (6)
    Октябрь 2019 (2)

    Новости партнеров

    Глава Тувы сообщил о своей госпитализации из-за коронавируса
    Главы Тувы Шолбан Кара-оол госпитализирован в связи с выявлением коронавируса.Лео Бокерия дал прогноз по завершению эпидемии коронавируса
    Победа над коронавирусной инфекцией может быть одержана к концу лета, заявил президент НМИЦ сердечно-сосудистой хирургии имени Бакулева, президент общероссийской общественной организации "Лига ...Прокуратура Приморья начала проверку по факту возгорания в больнице
    Утром 25 мая в больнице города Партизанска загорелась крыша. Пожар на площади 300 квадратных метров локализован. Прокуратура Приморья уже организовала проверку, сообщается на сайте ведомства.

    Реклама


  • "Blind" in Russia is called rain, which falls from the pure blue sky, from the sky without clouds . By ancient belief, such rain brings happiness to people.

    BLIND RAIN
    A small blind rain was walking in the sky above the earth,
    Tripped and started falling somewhere down his head.
    He was short and shallow like morning dew.
    Ah, how the happy voices laughied at him!..
    But all this was so was so fleeting and did not affect his attention,
    When he recognized the ground by touching her and became a stream for her.

    СЛЕПОЙ ДОЖДЬ
    Шел над землею дождик маленький и слепой,
    Споткнулся и начал падать куда-то вниз головой.
    Короткий такой и мелкий, как утренняя роса.
    Ах, как над ним хохотали счастливые голоса!..
    Все было так мимолетно и сделалось нипочем,
    Когда он нащупал землю и стал для нее ручьем.

    RAZOR EDGE
    This edge is unsafe,
    Don 't walk on it, don 't joke.
    Anything will cut like oil,
    And alive won 't let you get off.
    Maybe you will believe in someone,
    You 're going for something:
    Brother, this is not your problems,
    There 's nothing at the finish line.
    And no one will appreciate this move.
    And no one will pop up about you.
    No luck, no fame, no money -
    Nothing but trouble .
    But, alas, no curse , no prayer
    Unable to turn him away...
    He steps on the razor blade,
    And the shining path continues to shine.

    ЛЕЗВИЕ БРИТВЫ
    Это лезвие небезопасно,
    Не ступай по нему, не шути:
    Что угодно разрежет, как масло,
    И живым не позволит сойти.
    Может, ты и поверишь в кого-то,
    Устремишься за чем-то вослед:
    Не твоя это, братец, забота.
    Ничего там на финише нет.
    И никто этот шаг не оценит.
    И никто о тебе не всплакнёт.
    Ни удачи, ни славы, ни денег -
    Ничего кроме бед и хлопот.
    Но, увы, ни хулы, ни молитвы
    Не способны его отвернуть…
    Он шагает по лезвию бритвы,
    И не меркнет сверкающий путь.

    Oh, lovely, warm sea!
    No wind, no waves.
    On the whole aboveground space
    No cloud buoys visible,
    Only islands of dark greens
    With a strip of sand at the water
    Yes crabs suffering from idleness,
    And traces of escaped lizards
    As in the endless summer I enter
    Into the still waters of silence,
    And glare of elastic light
    Runs away from me on the bottom of the sea.

    О, дивное, теплое море!
    Ни ветра, ни плеска волны.
    На всем поднебесном просторе
    Буйки облаков не видны,
    Лишь острова темная зелень
    С полоской песка у воды
    Да крабов снующих безделье,
    Да ящерок юрких следы.
    Вхожу, как в бескрайнее лето,
    В незыблемых вод тишину,
    И блики упругого света
    Бегут, колыхаясь, по дну.

    BROTHERHOOD AND IMMORTALITY OF POETS

     Опубликовано: 27-01-2020, 14:53  Комментариев: (0)
    "I have something to sing about before God, I have something to justify my life before Him", - wrote the poet Vladimir Vysotsky a few days before his death. These words are fair to every real poet . The language of poetry is united, for it is the language of images and feelings. And if there is any non-poor meaning in our earthly existence, it is in poetry, music and painting, in the creative perception of reality, rather than in the quantity, for example, produced and eaten sausage or drunk bottles of milk. Man is the source of spiritual existence and in this sense is the cause of the star sky. Poets feel it first of people.
    It's not easy for every persons to understand. A perfectly erudite, deeply talented and respected person around the world, whose name I cherish very much, objecting to me, said roughly this: "What do poets of different countries have in common? Nothing! They write in different languages. It is music that has one language of sounds, painting - one language of paints: they are clear without translations. Are poets able to learn all the languages of the world in which their poems are written?! Not. So they will never understand each other and talk to them about nothing, because it is impossible. "
    But I believe that people who speak and write poems in different languages are able to understand the common language of poetry, the language of artistic images - The most common language of all mankind, more ancient than the language of writing and oral speech, for man began to have the right to be called man from the moment when he first felt the beauty of the world regardless of any personal bodily material benefit and felt the great joy of life. It was at such a moment that the first poetic, not elementary (eat, sleep, reproduce) perception of the world was born! Till birth of the written language ! And even before the birth of the oral speech!
    I cherish all poets, whatever languages they speak. For poetry is not only words, but also pauses between them. A poet is an attitude to life and nature. The poet is easily vulnerable and sincerity. And for these qualities, verbal speech is, if important, still not the only thing that distinguishes poetry from everything else. One time I thought this thought: I write poems in Russian because I know it better than other languages. But if I didn 't know the Russian language at all, I would still become a poet - in any other language that I would own better than the others. I think that, the same other poets can be said about themselves : if they are poets, first they are people, then - poets, and already after - Russians, English, French, Chinese, Arabs and so on.
    This is what internationally known poet Richard Berengarten answered my reasoning: "Dear Eldar! I agree with you 100% about the universality of poetry. I have written exactly the same idea about writing in English. Warm greetings, Richard”.
    So it 's not that important what language the poet writes in and whether he writes at all or just reads by heart like a once great blind Greek named Homer. A poet is a way of life. Way of thinking. It is naked sincerity. Whatever language the poets speak, their souls speak the same language.
    There is an obvious benefit to each poet from meetings with his foreign-speaking colleagues. It is that, having met and met, poets begin to translate each other 's poems into their native languages. But are the speakers of different languages poets of the world able to understand the feelings, meanings of speech and peculiarities of the poetry perception of a colleague who speaks a different language? Capable, and how! In this I am eloquently convinced by the words from the letter of the beautiful Italian poet Paolo Ruffilly, who wrote about my lines remarkable in accuracy and image sincere words: "His poetry is difficult to translate into another language, for it uses a meaningful polyphony of word meanings, penetrating the mind with ghost waves of visualizations." Not every Russian-speaking poet would be able to so subtly grasp the very essence of this "difficulty of translation"! And Paolo could. Not because he 's Italian, but because he 's a man in the first place, a poet in the second, and then everything else.
    "Poetry is the white flag of the world, it is the only thing that unites all mankind, the army of poetry is feelings that break out of the limits of the human heart," - wrote me once the famous poet from Costa Rica Clara Sanchez. And she is right. A lot of languages are spoken by people. Each of them is beautiful and worthy to learn it. But there is one language that is close and understandable to everyone without learning. It is the poetic language . It is owned by nature, it is spoken by the universe, it is spoken by our feelings. And as long as there is at least one living soul in the world - it is immortal.
    One day my good friend, the Uruguayan poet Eduardo Espina wrote to me, "Dear Eldar, we are eternal, never forget it." From the point of view of utilitarian logic, what he wrote to me is impossible... But from the point of view of poetry - it is an absolute truth!

    ELDAR AKHADOV

    Статья на английском языке
    "Tengo mucho sobre lo que cantar, cuando me presento ante el Se?or, tengo mucho que justificar mi vida ante ?l"- escribi? el poeta Vladimir Wysoski d?as antes de su muerte. Estas palabras son justas para todos los verdaderos poetas (?y otros poetas no lo son!). El lenguaje de la poes?a es el mismo, porque es el lenguaje de las im?genes y los sentimientos. Y si hay algo que no es miserable en nuestra existencia terrestre, lo es en la poes?a, la m?sica y la pintura, en la percepci?n creativa de la realidad, no en la cantidad, por ejemplo, de salchichas o botellas de leche. El hombre es la fuente de la existencia espiritual y, en ese sentido, la causa del cielo estelar. Los poetas lo sienten primero.
    No todo el mundo lo entiende f?cilmente. Un hombre muy erudito, muy talentoso y respetado en todo el mundo, cuyo nombre me importa mucho , dijo, "?Qu? tienen en com?n los poetas de todos los pa?ses? ?De nada! Escriben en diferentes idiomas. La m?sica tiene el mismo lenguaje de sonidos, la pintura, el lenguaje de pintura, que se entiende sin traducci?n. ?Pueden los poetas aprender todas las lenguas del mundo en las que se escriben sus poemas? No. As? que nunca se entender?n y no hay nada que decirles entre ellos, porque es imposible ".
    Y yo creo que la gente que habla y escribe poemas en diferentes idiomas es capaz de entender el lenguaje com?n de la poes?a, el lenguaje de las im?genes art?sticas. - El idioma m?s com?n de toda la humanidad, m?s antiguo que el de la escritura y el discurso oral, ya que el ser humano tuvo derecho a llamarse hombre desde el momento en que sinti? por primera vez la belleza del mundo, independientemente de cualquier beneficio corporal personal, y sinti? la gran alegr?a de vivir. En ese momento naci? la primera percepci?n po?tica, no utilitaria (comer, dormir, reproducirse) del mundo. ?Hasta el nacimiento de la escritura! ?Incluso antes de que naciera el discurso oral!
    Me importan todos los poetas, independientemente de los idiomas que hablen. Porque la poes?a no son solo palabras, sino tambi?n pausas entre ellas. El poeta es una actitud hacia la vida y la naturaleza. El poeta es la vulnerabilidad y la sinceridad. Y para estas cualidades, el habla verbal, si es importante, todav?a no es lo ?nico que distingue a la poes?a de todo lo dem?s. que se me ocurri? este pensamiento: escribo poemas en ruso, porque lo conozco mejor que otros idiomas. Pero si no supiera el idioma ruso, todav?a me convertir?a en poeta, en cualquier otro idioma que dominara mejor que los dem?s. Creo que otros poetas pueden decir lo mismo de s? mismos: si son poetas, primero son personas, luego poetas, y despu?s de eso, rusos, brit?nicos, franceses, chinos, ?rabes, etc.
    Esto es lo que uno de los poetas m?s prestigiosos del mundo, el profesor de la Universidad de Cambridge Richard Berengarten, respondi? a mi razonamiento: "?Dear Eldar! Agree with you 100% about the universality of poetry. I have written exactly the same idea about writing in English. Warm greetings, Richard". ("Querido Eldar! Estoy de acuerdo con usted al 100% sobre la universalidad de la poes?a. Sobre la misma idea escrib? sobre el idioma Ingl?s. Con calidez, Richard").
    Por lo tanto, no es tan importante en qu? idioma escribe el poeta y si escribe o simplemente pronuncia de memoria, como lo fue una vez el gran Griego ciego llamado Homero. El poeta es una forma de vida. Manera de pensar. Y la poes?a siempre ha sido y estar? viva. En diferentes el idioma hablen los poetas, pero sus almas hablan el mismo idioma.
    Otro beneficio obvio para cada poeta de conocer a sus colegas extranjeros. Se trata de que, al conocerse , los poetas empiezan a traducir sus poemas a sus propias lenguas. Pero, ?son los poetas diferentes idiomas del mundo capaces de comprender los sentimientos, el sentido del discurso y las caracter?sticas de la percepci?n po?tica de un colega que habla un idioma diferente? ?Son capaces! En esto me convencen elocuentemente las palabras de la carta del excelente poeta italiano Paolo Ruffilli, que escribi? palabras genuinas sobre mis l?neas: "Su poes?a es dif?cil de traducir a otro idioma, porque utiliza una polifon?a de significado de palabras que impregna la mente con olas fantasmas de visualizaciones". ?No todo poeta de habla rusa ser?a capaz de capturar tan sutilmente la esencia de esta "dificultad de traducci?n"! Paolo resolvio este desafio. No porque sea italiano, sino porque es humano en primer lugar, poeta en segundo y despu?s todo lo dem?s.
    "La poes?a es una bandera blanca al mkndo, es la ?nica que une, su ej?rcito son los sentimientos que trascienden con poder en el coraz?n del hombre sin reservas", - una vez me escribi? la famosa poetisa costarricense Clara S?nchez. Y esta es la verdad. Hay muchas lenguas que la gente sabe. Cada uno de ellos es hermoso y digno de aprenderlo. Pero hay un idioma cercano y comprensible para todos sin aprendizaje. Es la lengua de la poes?a. La naturaleza la posee, el universo habla, los sentimientos hablan. Y mientras haya un alma viva en el mundo, este lenguaje es inmortal.
    Un d?a, mi buen amigo, el poeta uruguayo Eduardo Espina, me escribi?: "Querido Eldar, somos eternos, nunca lo olvida sobre esto". Desde el punto de vista de la l?gica utilitaria, lo que me escribi? es imposible... ?Pero desde el punto de vista de la poes?a es la verdad absoluta!

    Статья на испанском языке

    У каждой реки...

     Опубликовано: 16-02-2019, 11:41  Комментариев: (0)
    Eldar ?h?dov

    H?r bir ?ay?n

    H?r ?ay?n ?z m?cras?,
    H?r ruhun ?z ya???? var.
    ?nsan? h?r an ya?ad?r uzaq, ?l?atmaz arzular.

    S?n da?a ??x?rsan ,d?r? g?r?rs?n,
    S?n ?r? gedirs?n, h?r?m g?r?rs?n.
    H?r d?f?,h?r add?m s?n s?hv edirs?n.

    S?nin yan?ndasa himn s?sl?nir,
    Qoyulan sual?n h?lli g?zl?nir.
    H?r borunun ?z t?st?s?,
    H?r talein ?z evi var.
    Bu d?nyada h?r bir ?eyin
    ?z b?lg?s?, ?z yeri var.

    Перевод на азербайджанский
    T?ran? M?mm?d

    Первоисточник:
    Эльдар Ахадов.
    У каждой реки

    У каждой реки свой плеск.
    У каждой души свой дождь.
    Ты веришь не в то, что есть,
    А в то, чего вечно ждёшь.

    Ты в гору, а там – овраг,
    Ты замуж, а там – гарем.
    И каждый твой раз не так,
    И каждый твой шаг не к тем.

    А рядом играют гимн
    И ставят вопрос ребром…
    У каждой трубы свой дым.
    У каждой судьбы свой дом.

    Haram

     Опубликовано: 1-04-2018, 16:21  Комментариев: (0)





















    Перевод на испанский язык - Надежды Коваль

    Оригинал:

    В Аргентине я был, в Аргентине
    Той весною, похожей на осень
    После зимнего жаркого лета...
    Там по дивным прудам Розедаля
    Дефилируют белые птицы,
    Как неспешные пары влюбленных
    В парке имени Трес-де-Фебреро.
    В парке имени Трес-де-Фебреро
    В исполинских омбу заблудились
    Голоса, словно корни тугие,
    Словно Анд обожженые склоны,
    Словно мАтэ из устья бомбильи,
    Словно осень в цветах джакаранды...
    Там чаньяр и железный кебрачо,
    Женский мост над глубоким каналом,
    Обелиск, Каменита и фикус
    Незабвенный, как танго-милонга...
    Я гляжу сквозь морозные окна
    В белоснежные зимние дали,
    И в душе моей струйкой метели
    Вьются шорохи воспоминаний:
    *В Аргентине я был, в Аргентине...*
    Помимо русского языка произведения Эльдара Ахадова существуют в переводах на другие языки. Его «Молитва о тебе» переведена на азербайджанский, английский, арабский, белорусский, болгарский, греческий, еврейский, испанский, китайский, литовский, польский, таджикский, тувинский, украинский и язык эсперанто.
    Рассказы и сказки «Фуражка», «Сказка о голосе на ветру», «Однажды ночью», «Размышления», «Молитва о здравии всех живых», «Волшебные страны», «Хохотунчиков», «Сказка про печаль», «Девочка и Бог», «Миниатюры», а также стихотворения «Однажды на земле наступит рай» и «Кроме тебя» доступны на болгарском языке. Со сказкой «Как траву жить учили» можно ознакомиться на тувинском, а со стихотворением «Вода в горсти» - на азербайджанском языках.

    Вода в горсти

     Опубликовано: 27-05-2017, 10:23  Комментариев: (0)
    Перевод на азербайджанский язык

    Сколько воды в реке?..
    Сколько - в твоей руке?..
    Та, что в реке - как лёд.
    Та, что в руке - как мёд.
    С заутра до темна
    Пил бы её до дна.
    Пил бы с твоей руки,
    Словно со дна реки,
    Сутками напролёт -
    Сладкую, словно мёд...

    Çayda nəqədər su var?
    Ovcundaki nəqədər?
    Çayın suyu buz kimi,
    Ovcundakı bal kimi.
    Ovcundan içərdim suyu
    Səhərdən axşama kimi.
    İçərdim saatlarla o suyu bal kimi.

    Tərcümə: Təranə Məmməd

    Eldar Əhədov həm markşeyderliyi, həm də şairliyi necə bacarır?

    Müəllif: Azhar NƏBİ Bakı

    Eldar Əhədov Rusiya Yazıçılar İttifaqının üzvü, dörd dəfə «Rusiyanın gümüş qələmi» və «Rusiyanın qızıl qələmi» milli ədəbiyyat mükafatlarının, iki dəfə «Sulh naminə» mükafatının laureatı və bir çox digər ümum-Rusiya müsabiqələrinin mükafatçısıdır. O, «Mənim əlifbam», «Çin yuxu», «Skrijali vetra», «Daş əlifba», «Mənim gözlərimə bax», «Molitva o tebe», «Sevgi kitabı» «Derjavnıy panteon», «Slavənskiy panteon», «Neneükiy panteon» və bir sıra digər kitabların müəllifidir, əsərləri ABŞ, Bolqarıstan, İsrail, Ukrayna Azərbaycanda nəşr edilib.
    E. Əhədov Leninqrad Mədən İnstitutunu bitirib. 1986-cı ildən Krasnoyarsk şəhərində yaşayır. Yaradıcı fəaliyyətlə yanaşı, ixtisası üzrə də işləyir.
    - Eldar müəllim, şəhərli ola-ola, markşeyder olmağa necə qərar verdiniz?
    - 1978-ci ildə Leninqrad Mədən İnstitutuna daxil oldum. Məsələ ondadır ki, o zaman Azərbaycanın rəhbəri Heydər Əliyeviç Əliyevin şəxsi təşəbbüsü ilə bir çox gənclərimiz, qızlarımız ali təhsil almaq üçün Sovet İttifaqının ən yaxşı ali məktəblərinə üz tuturdular. 1969-1982-ci illərdə SSRİ-nin ali məktəblərində oxumaq üçün 15 mindən artıq şəxs respublikanı tərk etmişdi. Bu, ölkə rəhbərliyinin Azərbaycan gəncliyinə qayğısının ifadəsi idi. Həmin gənclərin sırasında mən də var idim.
    Markşeyder ixtisası olmadan mədən işlərinin təcrübəli şəkildə aparılması, faydalı qazıntıların hasilatı mümkün deyil. Markşeyder bütün yeraltı işlərə istiqamət verir. Sadə dildə desək, qazıntının harada aparılmalı olduğunu göstərir…
    - İnstitutu bitirdikdən sonra Azərbaycanda işlədiniz?
    - Bəli, Azərbaycan SSR Geologiya İdarəsində işləmişəm. Vaxtımın çoxunu Kiçik Qafqazın dağlıq ərazilərində, Böyük Qafqaz silsiləsində - Şamxor (indiki Şəmkir - müəl.), Balakən, Zaqatala rayonlarında keçirmişəm - həm torpağın üzərində, həm də altında.
    - Bəs, necə oldu ki, gedib Sibirə çıxdınız?
    - Çox sadə. O zaman SSRİ vahid bir ölkə idi. Ailə qurdum və biz gənc komsomolçu ailə kimi valideynlərimizdən ayrı, müstəqil yaşamaq qərarına gəldik və beləcə, gedib Sibirə çıxdım.
    - İsti Bakıdan sonra, qar bürümüş Sibirdə yaşamaq çətin olmadı ki?
    - Uşaq vaxtı uzun müddət tatar olan nənəmin yanında, Penza vilayətinin kəndində yaşamışam. Orada qara, xizəkdə gəzməyə öyrəşmişdim. Məktəbi bitirdikdən sonra, Bakının layihə institutlarının birində çalışarkən, Leninqrad institutuna daxil oldum. Onda artıq qara, şaxtaya öyrəşmişdim.
    İndinin özündə də Sibirdə çox həmyerlimiz yaşayır. Tümen neftini ilk dəfə aşkar etmiş Fərman Salmanov kimi azərbaycanlılar isə orada yaşamaqla yanaşı, digər millətlərin nümayədələri üçün nümunə idilər.
    - Deyirlər, Sibirdəki iki çayı xəritəyə siz salmısınız və onlara sizin adınız verilib...
    - Topoqrafik partiyanın rəhbəri idim. Partiyam Sayanın az öyrənilmiş rayonlarının birində işləyirdi. Sibirdə belə bir dağlıq bölgə var. Ərazinin öyrənilməsi zamanı aydın oldu ki, oradakı Teploy çayının iki real qolu xəritədə göstərilməyib. Onları ilk dəfə mən aşkara çıxardığımdan, bu qollara mənim adım verildi.
    - Maraqlıdır, özünüzdə markşeyderliklə şairliyi birləşdirməyə necə nail olursunuz? Axı, bunlar tamamilə fərqli sahələrdir…
    - Bunun biri digərini tamamlayır. Günümü kabinetdə keçirən şərqşünas olsaydım, gördüklərimi görməz, yaşadıqlarımı yaşamazdım. Həyat təcrübəmdən öyrəndiyim həyatı öyrənə bilməzdim. Mənə ən səriştəli oxucularla belə, eyni səviyyədə ünsiyyət saxlamağa imkan verən məhz bunlardır.
    - Çoxdan yazırsınız?
    - 1968-ci ildən - 8 yaşımdan.
    - Yazıçılıq əməyi sizin üçün nədir?
    - Yazıçılıq əməyi ərköyünlük yox, əsl əməkdir. O, şıltaqlıq, naz etmək deyil.
    - İlk «senzor»unuz kim olub?
    - Mənim senzorum olmayıb, müəllimlərim olub və onlar təcrübələrindən mənə çox şey öyrədiblər. Onlar mənə doğru yolu öyrətməyib, sadəcə, istiqamət veriblər. Əlbəttə ki, bu, Səməd Vurğunun məşhur tərcüməçisi Vladimir Qafarov və tanınmış uşaq şairi Mixail Yasnov idi. Onlar mənim Bakı və Leninqradda iştirak etdiyim ədəbi dərnəklərə rəhbərlik edirdilər. O zaman mən Bulat Okudjava və Mixail Dudinlə yazışırdım, dahi Süleyman Rüstəmlə ünsiyyətdə idim… Sonradan Viktor Astafyev və Timur Zülfüqarov kimi dünyasəviyyəli yazıçılarla ünsiyyət həyatımda dərin iz qoydu.
    - Eldar müəllim, nə zaman yazırsınız? İstədiyiniz an?
    - Çalışıram, «yalnız o zaman yaz ki, yazmaya bilmirsən» prinsipinə əməl edim.
    - Bir gündə müəyyən həcmdə yazmaq üçün özünüsü «stula bağlayırsınızmı»?
    - Heç vaxt. Amma xoşbəxtlikdən, uzunmüddətli işsizlik də olmayıb.
    - Nədən ilham alırsınız?
    - Yaşamaq sevgisindən.
    - Bəs, stupor olurmu?
    - Xeyr. Bürcüm su ünsürüdür. Su axır, maneələrin ətrafından keçir, yaxud üzərindən aşır.
    - Yazmaq üçün fantaziyadan başqa nə tələb olunur?
    - Səbir və sevgi.
    - Yazıçı kimi sizin üçün ən böyük mükafat nədir?
    - Oxucular.
    - Eldar müəllim, çoxlu sayda mükafatınız var. Onlara necə yanaşırsınız?
    - Həyatın unudulmaz anlarına yanaşdığım kimi. Onların hər birinin arxasında nəhəng emosional bir təbəqə, qat dayanır.
    - Hazırda nəyin üzərində işləyirsiniz?
    - Planlar çoxdur. Ötən il 12 kitabım çıxıb. Bu il nə qədər yazacağımı bilmirəm. Yazılmalı olan mövzular isə var və olacaq. Bu məsələdə mövhumatçı deyiləm. Lakin söz verdimsə, mütləq yazmalıyam. Çünki sözümə hörmət edirəm. Yaradıcılıq isə elə prosesdir ki, hansısa öhdəlikdən yox, sevgidən baş verir.
    http://regionplus.az/az/articles/view/5873

    WHEN ONE COMPLEMENTS THE OTHER

     Опубликовано: 15-04-2016, 21:49  Комментариев: (0)

    How does Eldar Ahadov manage to be a mine surveyor and a poet at the same time?

    Author: Azhar Nabi BAKU
    01.04.2016
    Eldar Ahadov is a member of the Union of Writers of Russia, four-time winner of the national literary prizes "The Silver Pen of Russia", "The Golden Pen of Russia", "For the good of the world" (twice in prose and poetry) and many other Russian literary contests. He is the author of the books "My alphabet", "Prophetic Dream", "Tables of Wind", "Stone alphabet", "Look into my eyes", "Praying for you", "Sovereign pantheon", "Slavic pantheon", "Nenets pantheon", "Book of love" and many others. His works have been published in the United States, Bulgaria, Israel, Ukraine and Azerbaijan.
    Ahadov graduated from the Leningrad Mining Institute. He has been living in Krasnoyarsk since 1986. In addition to creative activity, he also works by his speciality.
    -Eldar, how did you, a city boy, decide to become a mine surveyor?
    - In 1978, I enrolled in the Leningrad Mining Institute. The thing is that on the personal initiative of the Azerbaijani leader Heydar Aliyev, many young men and women were sent from the republic to the best universities of the Soviet Union for higher education. In total, more than 15,000 people were sent to the leading universities of the Soviet Union for education in 1969-1982. It was the embodiment of the care of the republic's leader about Azerbaijani youth. I was among these young people. A mine surveyor is a speciality, without which it's impossible to conduct mining operations and extract minerals. A mine surveyor sets the pace of all underground work, in other words, he shows where to dig or drill...
    - Did you work in Azerbaijan after graduation?
    - Yes, I worked in the Department of Geology of the Azerbaijani SSR as a surveyor of the complex topographic and geodetic party, and I spent a lot of time in the highlands of the Lesser Caucasus and in the Greater Caucasus Mountain Range - in Samxor, Balakan, Zaqatala – on the ground and under the ground.
    - How did you end up in Siberia?
    - Very simple. It was one country - the Soviet Union. I married, and we, newlywed Komsomol members, decided to live on our own - separately from my and her parents. So we ended up in Siberia.
    - Was it not difficult to live in snowy Siberia after warm Baku?
    - As a child, I spent a lot of time with my Tatar grandmother in a village in the Penza region, saw the snow, went sledding, and then, after graduating from school and a year of work in one of the Baku project institutes, I entered Leningrad University. So I was used to snow and frost. And a lot of my fellow countrymen still live in Siberia, Azerbaijanis like Farman Salmanov, the discoverer of Tyumen oil, not just lived, but were an example for other nationalities. They were pioneers.
    - They say that you put two rivers in Siberia on the map, and they now bear your name.
    - I worked as head of the topographic party. My party led operations in one of the underdeveloped areas of Sayany. There is such a mountainous region in Siberia. When we examined the area, it turned out that two actual tributaries of the Teplaya River were not on the map. Since I was the first to find them in the area, they were given my name.
    - I wonder how you manage to be a surveyor and a poet at the same time. These are different vocations.
    - One complements the other. I would just be an office philologist, would never have seen what I saw, wouldn't have gone through what I went through, wouldn't have known the world on my life experience that allows me to communicate with the most sophisticated readers on an equal footing.
    - How long have you been writing?
    - Since 1968. Since I was eight.
    - A writer's work is...
    - A writer's work is work, not self-indulgence, a whim or caprice.
    - Who was your first "censor"?
    - I didn't have censors. There were teachers who gave me a lot from their own experience, generously sharing it, not teaching, but suggesting the right path. Of course, this is the famous translator of Samad Vurgun - Vladimir Qafarov, well-known children's poet Mikhail Yasnov, who led literary groups, of which I was a member in Baku and then in Leningrad. I corresponded with Bulat Okudzhava and Mikhail Dudin, communicated with great Suleyman Rustam ... Later, direct contact with such world-class writers as Viktor Astafyev and Timur Zulfuqarov left a deep trace in my life.
    - Eldar, do you write when you want it?
    - I try to follow the principle "write only when you can't help writing".
    - Do you indulge yourself or "bind yourself to the chair" to write a certain number of words a day?
    - I've never done that, but fortunately, there have been no long downtimes either.
    - What inspires you to write?
    - Love of life.
    - Do you ever have a stupor?
    - No. According to the sign of the zodiac, I belong to the element of water. Water flows and bends around obstacles ... or seeps through them.
    - What other than imagination does a writer's work require?
    - Patience and love.
    - What is the greatest reward for you as a writer?
    - Readers.
    - Eldar, you have a large number of awards. How do you feel about it?
    - They are like memorable milestones of life. There is a huge emotional formation behind each of them.
    - What are you working on now?
    - There are a lot of plans. Last year I published 12 books. How many will I be able to write this year - I don't know, but there is, and will be, something to write about. I'm not superstitious in this regard, but if I say, I'll be obliged to write because I respect my word, and creativity is a process which happens not out of obligation, but out of love.

    http://regionplus.az/en/articles/view/5873